Avontuurkunst
Neem contact op
Alle verslagen

Terugblik · 9 november

Op zoek naar de egel

Ritselderitsel, er liggen prachtige gekleurde herfstbladeren op de tafel naast de werkschuur. De kinderen gaan met hun handen door de bladeren en mogen zo om de beurt ritselen.

Juf Kikker vertelt dat in het donker geritsel te horen is. Welk dier loopt door de bladeren heen als het donker is, wat zou dat kunnen zijn? Er is een jochie die zegt: “Misschien is het een egel!” Nou, inderdaad, dat kan heel goed. Egels zijn op zoek naar een fijne plek om bij nog meer kou te gaan slapen. De hele winter lang.

Weet je wat… we gaan de egel zoeken. Hoe moet dat? Juf Kikker loopt langs een plek met veel omgevallen rietpluimen en dorre bladeren. Ze tilt van alles op en kijkt of er iets onder zit. De kinderen zijn nieuwsgierig en beginnen mee te helpen. Ze sjouwen met takken, verplaatsen wat loof van de bomen en turen tussen een bos opgestapeld snoeihout. Na een poosje roept een meisje opeens: “Kijk, daar onder zie ik allemaal prikkeltjes!” En ja hoor, we zien de achterkant van de egel. Hij zit daar stil op een stuk boomschors.

Zou hij al slapen? Juf Kikker wil de egel voorzichtig pakken, maar een kind zegt snel: “Nee, niet pakken, hij slaapt!” Maar wat als we het heel zachtjes doen, fluistert Juf Kikker… Opnieuw gaan twee handen langzaam naar het prikkeldier tussen de takkenbos. En nu lukt het: de egel blijft stil zitten met zijn kraaloogjes open en zijn snuit recht vooruit. Samen sluipen we met de egel naar de tafel. Daar bekijken we de egel van alle kanten en de kinderen benoemen alles wat ze zien. Met dunne takjes, blaadjes, gras en loof dekken de kinderen de egel een beetje toe. Alles wordt voorzichtig over de egel heen gelegd. Nu kan niemand zien dat hier de egel zit.

Eten voor de egel. Oei, maar als de egel heel lang gaat slapen, dan moet hij zich wel eerst dik en rond gegeten hebben. Anders kan hij wakker worden van de honger. Dus gaan de kinderen op zoek naar beestjes die de egel kan eten: ze vinden een naaktslakje, 2 spinnen, een pissebed en een duizendpoot. Daarna zien de kinderen in een holletje van een oud paaltje een groepje mieren dicht op elkaar zitten. Ze willen er niet uitkomen. Met een dun stokje peutert een jongetje in het holletje. Daardoor gaan 2 mieren aan de wandel. Na een paar pogingen en hulp van een moeder en oma lukt het om alle beestjes in een bakje op te vangen. Voor egel, lekker! Wat zal hij smullen.

Een wormenavontuur. Dan bedenkt Juf Kikker een nieuw plannetje. Misschien kunnen we nog wat wormen vinden, die vindt egel ook erg lekker. Op een mooi stukje gras, half onder een boom, gaat iedereen kleine stapjes zetten op de plaats. Sneller en sneller bewegen de voeten, alsof het gaat regenen. De bodem trilt een beetje. Twee wormen denken: “Ha, fijn, het regent, wij gaan even boven kijken.” En opeens komt er een lange worm tussen de grassprieten tevoorschijn.

Een papa pakt de worm en legt hem op zijn hand. Wie durft dat ook? Het voelt koud en glad. Maar de worm is helemaal schoon. Dan mag de worm in het bakje en bekijken de kinderen samen wat de worm gaat doen. Hij wordt langer en korter, hij zoekt met zijn lange snoet een weg omhoog, terwijl zijn hele lijfje hem volgt. Totdat het randje van de bak ophoudt. Zou de worm nu naar beneden vallen? De kinderen kijken met aandacht naar de weg die de worm aflegt.

Uiteindelijk leggen ze de twee wormen op een blaadje. Nu durven de andere kinderen het blaadje wel vast te pakken en bij de egel neer te leggen. Eet maar lekker, egel!

Twee peuters zoeken tussen het riet en de takken naar de egel
De stekelige rug van de egel tussen de takken en dorre bladeren
De egel op tafel, half toegedekt met gele en rode herfstbladeren
Twee spinnen in een doorzichtig bakje, eten voor de egel
Een lange worm kruipt over de rand van het bakje

Ook samen met je kind op ontdekkingstocht?

Ga mee op avontuur met Juf Kikker